Een klein groen kikkertje
zat op een groot groen blad
Hij droeg een klein zwart billentikkertje
en grote zwarte schoenen met een gat
Een mooi geel kikkertje
dook in zijn blikveld op
Zij deed zijn kikkerrikketikkertje
eerst overslaan en daarna hield het op
Het klein groen kikkertje
zong toen zijn zwanenzang:
'Ik hield van jou, o lief, geel dikkertje
wel allerhevigst maar helaas niet lang'
[Als column gepubliceerd in Oikodomè, universiteitsblad van de Theologische Universiteit Apeldoorn, Jaargang XIII, nr. 3, Oktober 2009]
De lijst met boeken die een theologiestudent graag nog eens wil lezen, raakt nooit uitgeput. Er blijven boeken bijkomen en er blijft gebrek aan tijd om ze allemaal te lezen. Mocht de uitzonderlijke situatie opdoemen dat een student bang is dat er een einde aan is gekomen, komt hij wel weer een andere theoloog tegen die nog een paar boeken aan te raden heeft. U hoeft alleen de columns van Prof. Selderhuis in het Nederlands Dagblad maar bij te houden of u weet genoeg.
Nu wordt ons door anderen meer aangeraden dan slechts goede boeken die écht eens gelezen moeten worden. Zo nu en dan wordt ons ook eens aangeraden om een ‘ketter’ of een ‘heiden’ te lezen. Lees ook eens een vrijzinnige of een zogenaamde kritische theoloog! Ga bijvoorbeeld met hen ‘in gesprek’ in voorbereiding op een preek die je maakt, dat houdt je scherp. De gangbare gedachte is toch wel dat je wat bekrompen bent als je deze auteurs links laat liggen. Je loopt het gevaar wereldvreemd te worden. Ik moet toegeven, er zit een kern van waarheid in deze redenering. Door boeken te lezen die een boodschap brengen die tegengesteld is aan het Woord van God, kan mijn denken opgescherpt worden en ben ik soms ook veel actiever bezig met mijn positiebepaling.
Daar is echter niet alles mee gezegd. Soms zou het van mij wel eens wat minder enthousiast aangeprezen mogen worden om zulke boeken te lezen. Er is al zo weinig tijd om de boeken met een heldere boodschap te lezen. We moeten niet vergeten dat het lezen van boeken met een verkeerde boodschap ook een verkeerde invloed op ons denken kan hebben. We kunnen niet zomaar, zonder te bidden, zulke boeken ter hand nemen. Voor de duidelijkheid: het gaat mij hier in de eerste plaats om boeken van schrijvers die niet meer belijden dat Jezus in het vlees gekomen is, en ontkennen dat Hij is opgestaan uit de doden en zit aan de rechterhand van de Vader, totdat Hij zal wederkomen om levenden en doden te oordelen. Daarnaast doel ik ook op boeken waarvan duidelijk is geworden dat ze een onbijbelse boodschap verkondigen. Dit laatste is lastiger te onderscheiden, en vraagt er dus eerder om gelezen te worden ten einde dat te onderzoeken. Het gaat me er dan ook niet om dat zulke boeken helemaal niet meer gelezen moeten worden, maar meer dat het niet zo sterk als een must gezien moet worden.
Iemand die zijn mening wil vormen bij het lezen van boeken is als iemand die getraind moet zijn om vals geld te kunnen onderscheiden. Hij kan dat doen door heel veel verschillende soorten vervalsingen te onderzoeken. Hij kan dat ook doen door eenvoudigweg zich alle eigenschappen van het echte geld in te prenten. Het kan geen kwaad om je nog eens extra te verdiepen in de Bijbel. Het is beter om thuis te zijn in je Bijbel dan van alle markten thuis te zijn. Zoiets wilde ook de schrijver van de Hebreeënbrief zijn lezers op het hart drukken: “Jezus Christus is gisteren en heden Dezelfde en tot in eeuwigheid. Laat u niet meeslepen door veelsoortige en vreemde leringen, want het is goed, dat het hart gesterkt wordt door genade, niet door spijzen, waarbij zij die het daarin zochten, geen baat vonden.”
Noem het wereldvreemd. Dat vind ik er eigenlijk wel een mooie benaming voor.
God justifies us “by his grace” (Rom. 3:24; Tit. 3:7) and forgives our trespasses “according to the riches of his grace” (Eph. 1:7) and saves us “through the grace of the Lord Jesus” (Acts 15:11) and makes all grace abound” to us for “every good work” (2 Cor. 9:8) and makes his grace sufficient for all our affliction (2 Cor. 12:9) and enables us “by the grace of God” to work harder than we imagined we could (1 Cor.15:10) and grants “grace to help in time of need” (Heb. 4:16) and gives us “eternal comfort and good hope through grace” (2 Thess.2:16), so that in the end “the name of our Lord Jesus may be glorified in you, and you in him, according to the grace of our God and the Lord Jesus Christ” (2 Thess. 1:12).
Auteur: John Piper
Uit: God is the Gospel
Op deze plek stond een filmpje, wat helaas van de oorspronkelijke site weggehaald is. Ik kan het nu ook nergens meer vinden. Jammer, want er werd op indringende wijze een boodschap mee gecommuniceerd. Allereerst door een stuk prediking (John Piper), vervolgens door 'Tears of the saints' van Leeland (waarvan ik hieronder nog de tekst zal weergeven) en vooral door de beelden die erbij te zien waren. Het confronteerde mij met de verlorenheid van zoveel mensen. Gods evangelie moet naar de einden van de aarde!
There are many prodigal sons
On our city streets they run
Searching for shelter
There are homes broken down
People’s hopes have fallen to the ground
From failures
This is an emergency!
chorus:
There are tears from the saints
For the lost and unsaved
We’re crying for them come back home
We’re crying for them come back home
And all your children will stretch out their hands
And pick up the crippled man
Father, we will lead them home
Father, we will lead them home
There are schools full of hatred
Even churches have forsaken
Love and mercy
May we see this generation
In its state of desperation
For Your glory
This is an emergency!
[chorus]
Sinner, reach out your hands!
Children, in Christ you stand!
Sinner, reach out your hands!
Children, in Christ you stand!
[chorus]
Mijn vakantie heeft een diepere dimensie gekregen doordat ik nu ook daadwerkelijk op vakantie ben gegaan. Ik heb me begeven naar de overkant van het water dat we doorgaans bij een bezoek aan het strand tegen ons landje aan zien rollen. Eerst een kort bezoek aan Manchester en nu in Dundee.
In Manchester kocht ik de laatste cd van Shane & Shane, 'Pages'. In het nummer 'Holiday' dat op dit album staat, zingen ze over God: "You are my holiday". Op zo'n manier over God praten ben ik niet zo gewend en het lijkt wat erg vrij. Goed, in het Engels klinkt het nog wel, zeker als je bedenkt dat je het woord nog kunt opsplitsen tot 'holy day'. Maar in het Nederlands klinkt het toch echt niet: "U bent mijn vakantie" Ik hoop dus ook maar dat er geen letterlijke vertaling van in de Opwekkingsbundel komt.
Toch, als ik er even verder over denk, is het wel een mooie gedachte. Belangrijk aspect van vakantie is dat je er even helemaal uit bent, dat je rust vindt. Vaak is het mijn verlangen dat ik als ik druk studeer, ik mijn rust zal vinden in God; in het lezen van zijn Woord en in gebed. Wat mooi is het om dan te zeggen dat God je vakantie is. Dat je alle andere dingen die je ontspanning zouden kunnen geven aan de kant legt om bij God te zijn. Al die andere dingen kunnen we trouwens los van God ook niet werkelijk genieten. Dat zul je ontdekken als je Hem leert kennen.
Eigenlijk klinkt "U bent mijn vakantie" niet veel gekker dan "U bent mijn brood" (zie Johannes 6:51). Natuurlijk, wat wij bedenken kunnen we niet gelijkstellen met wat Jezus sprak, en er zijn grenzen. We moeten echter wel helder hebben dat het niet gaat om de letterlijke gelijkstelling van een voorwerp of zaak met God, maar om het belangrijkste aspect van die zaak dat in God een veel diepere vervulling heeft. Waar anderen de hele wereld afreizen en de wildste dingen ondernemen om tot rust te komen (of juist niet), komt een christen bij God om te genieten van elke geestelijke zegening die Hij ons in Christus schenkt (Efeze 1:3). Schitterend wanneer mensen na de vakantie aan je vragen waar je op vakantie bent geweest, je antwoord is: "Bij God!"
Hoezo diepere dimensie?
Zo waar ik leef – spreekt God, de HEER -, Ik heb geen behagen in de dood van de goddeloze, maar veeleer daarin, dat de goddeloze zich bekeert van zijn weg en leeft.
Ezechiël 33:11a
Maar het behaagde de HEER Hem te verbrijzelen.
Jesaja 53:10a
Twee teksten over wat God niet en wel behaagt. Wat een verwonderingwekkend beeld krijgen we dan van Gods diepe liefde voor goddelozen! Het zou zo rechtvaardig en goed zijn als God ons voor eeuwig in de dood liet die we zelf kozen. Maar God wil niet dat we sterven. En de consequenties daarvan zijn te groots om te beschrijven. We zien er iets van in Jesaja 53.
(...)
We have not known Thee as we ought,
Nor learned Thy wisdom, grace and power;
The things of earth have filled our thought,
And trifles of the passing hour.
We have not feared Thee as we ought,
Nor bowed beneath Thine awful eye,
Nor guarded deed and word and thought,
Remembering that God was nigh.
Lord, give us light Thy truth to see,
And make us wise in knowing Thee.
Lord, give us faith to know Thee near,
And grant the grace of holy fear.
We have not loved Thee as we ought,
Nor cared that we are loved by Thee;
Thy presence we have coldly sought,
And feebly longed Thy face to see.
We have not served Thee as we ought,
Alas, the duties left undone,
The work with little fervor wrought,
The battles lost or scarcely won!
Lord, give a pure and loving heart
To feel and know the love Thou art.
Lord, give the zeal, and give the might,
For Thee to toil, for Thee to fight.
When shall we know Thee as we ought,
And fear and love and serve aright?
When shall we, out of trial brought,
Be perfect in the land of light?
Lord, may we day by day prepare
To see Thy face and serve Thee there.
Thomas B. Pollock (1836-1896)
Deze hymne wordt prachtig gezongen op RainCity Hymnal, een album dat hier te downloaden is.
In het paradijs,
na de zondeval:
Toen God daar de mens riep en met hem sprak, leek het alsof ze dicht bij elkaar waren. Maar in werkelijkheid was er een afstand waar geen enkel bereik meer was. Alsof de mens totaal afwezig was. De mens gescheiden van zijn Maker.
Zo ver als Jezus is echter niemand die nu leeft van God af geweest. Van God afgesneden, de verlatenheid van het oordeel, de hel...
Op de weg terug,
komt Hij ons allemaal tegen.
Hoe ver we ook van God vandaan zijn geraakt.
Want ook Christus heeft eenmaal voor de zonden geleden, Hij Die rechtvaardig was, voor onrechtvaardigen, opdat Hij ons tot God zou brengen. [1 Petrus 3:18]
n.a.v. toespraak van ds. A.K. Wallet
zendingsdag 27-06-2009
No matter how far I run
Run away from you
You've always been there
And you welcome me home
Like I never was gone
Friend of all friends
I've forsaken, I've mistreated you
Lover divine
No matter how hard I tried
To stray from your side
You've always been true
And I owe it all to you Jesus
I owe it all to you
All my life I lay before you
I owe it all to you
It seems too good to be true
That all that I've got to do
Is learn to let go
I lay this burden down
And I let your love surround
All of my soul
When I'm broken, you mend me
Healer divine
And all that I've got to do
Is learn to follow you
Let your grace break through
You always lift me when I fall
You always hear me when I call
And you forgive me Lord
And in your grace I am found
Artist: Paul Colman
Album: Let it go
Psalm 89 is een ernstig gebed tot God. Een roep om genade en ontferming. Daar kom je echter pas bij het negenendertigste vers achter. Ethan, de dichter, heeft niet zomaar een klacht uit te spreken. Die klacht heeft een fundament. En dat is de grootheid van God. Zijn heerlijkheid wordt in alle toonaarden beschreven in het begin van de psalm. Vanuit die heerlijkheid trekt Ethan vervolgens de conclusie dat ook de mensen die bij Hem horen het uitzonderlijk goed moeten hebben. Ze zijn welzalig...
Welzalig het volk dat de klank van de trompetten kent,
zij wandelen HEER, in het licht van Uw aangezicht.
De klank van de trompetten kennen. Dat doet denken aan Psalm 27, waar gezongen wordt: Ik zal in Zijn tent offers brengen onder de klank van trompetten. Dat lijkt te verwijzen naar Numeri 10:10. Op de dag van uw blijdschap, op uw feestdagen en aan het begin van uw maanden moet u ook op de trompetten blazen, bij uw brandoffers en bij uw dankoffers. Zij dienen u tot gedachtenis voor het aangezicht van uw God. Ik ben de HEERE, uw God. Mensen die gewoon waren gehoor te geven aan de oproep van de trompetten om samen te komen zoals dat in Numeri 10 beschreven wordt, worden hier zalig gesproken. De klank van de trompet riep bij hen geen bevreemding op. Ze wisten van het gebod van God.
Het zijn de mensen die in het licht van Gods aangezicht wandelen, die zalig zijn. Deze gunst ontvingen ze ook als ze naar de tempel kwamen. Ze werd hen toegezegd in de hogepriesterlijke zegen (Numeri 6:25). Mensen die zo steeds Gods nabijheid zoeken, zullen die ook vinden en worden daarom zaliggesproken. Niet omdat zij zulke mooie mensen zijn, maar omdat hun God zo heerlijk is. Ze zijn ook helemaal niet zoveel met zichzelf bezig, nee...
Zij verheugen zich de hele dag in Uw Naam
Wow, wat is dat heerlijk. Deze mensen hebben er alle reden toe. Ze leven in de nabijheid van de God van trouw en goedertierenheid. (vs. 2) God van wonderen. (vs. 6) Ontzagwekkende God. (vs. 8) De God van de legermachten is groot van macht, Heerser over alles. (vs. 9,10) God van gerechtigheid en recht. (vs. 15) Alles is van Hem! (vs. 12) Wie is als Hij? (vs. 9)
Wat een perspectief. Ik verlang er meer van te zien. Zelf steeds dieper die vreugde te leren kennen. Want de vreugde van de HEER is mijn kracht!
...en worden door Uw gerechtigheid verhoogd.
Want U bent de heerlijkheid van hun kracht;
door Uw welbehagen zal onze hoorn verhoogd worden.
Tot nu toe hadden we een beschrijving van de mensen die zalig gesproken werden en die liet al iets zien van hun geluk. Maar in dit vers komt pas de eigenlijke reden waarom ze zalig zijn. Dit vers verklaart nog duidelijker hoe het kan dat ze zo verheugd zijn en door Gods gerechtigheid verhoogd (vgl. Psalm 113:7) worden. God zelf is de heerlijkheid van hun kracht. Ze zijn niet (meer) op zichzelf aangewezen! Alles uit God... en door Hem... en tot Hem!
Laatste reacties